Üna saira a “plaz da la nuscheglia” disch Michel a seis pruoders,
tuots chatschaders da leivras pella vita:
“Tscha! Daman a manvegl lain’ir or’illa Costa da la Jocca a tschüffer
ün pêr levras per far üna marenda cun nossas mattans!” Tuots sun
stats perinclets.
Tschella daman vana a chatscha in var set cun var quatter
chans oura sülla Costa da la Jocca.
Ils chatschaders as postan chi qua, chi là, e’ls meglders sülla
via chi va giò Scuol. Ils povers chans tscherchan e tscherchan
– ma i nu pon far gnir oura näglia.

A la fin – i sarà stat bod mezdi – vain ün malprüvà leivrun sü da
la costa tuot quai ch’el po, las uraglias inavo, be schlantsch e sbalzs,
perche ün chan til ha sigliantà our d’ün joc e til dà davo per mans dal diavel.

Michel vezza a gnir il leivrun e sta pront. Prompf! E’l leivrun va a rudellas.
“Morta”, sbraja’l e repeta’l var duos,
trais jadas e tuot ils cumpogns vegnan nanpro.

“Corpo d’üna micha – che cuolp! Quai es la mamma da las leivras!
Bravo, Michel!!”
In quatter piglna il leivrun süllas spadlas e van vers cumün ed in triumf
tras quel cun tuot ils kindels davo e directamaing a
“plaz da la nuscheglia”.

Là dana uorden a duonn’Ursina da cuschinar il leivrun amo per quella saira.
I van ad invidar las mattans per la marenda e postan subit eir la musica pel bal.
La saira tuot chi vain a la tschaina. Il rost leivra ha gustà a tuots excellentamaing
– e pro bun vin e spass tuot d’eira flot.

Qua dà nos Michel dandettamaing ün sbrai.
Cun ruojer giò üna chomma dal leivrun as vaiva’l ruot oura duos daints
perche quist buserà armaint vaiva sü fiers.
Nos pover Michel e tuot seis cumpogns cun el vaivan nempe tut ün asen
per üna leivra.
S’aviond persvas dal fal es la consternaziun statta natüralmaing gronda.

Tuot es i musc, musc a chasa – e la musica ha pudü ir a durmir.
Be duonn’Ursina, la cuschinunza,
riaiva ch’ella stuvaiva as tegner il vainter.

Da quella jada innan as discha: ils asens da Sent .